Poderba estar en Zaragoza, Bilbo, Uesca u Lleida, o puesto ye o de menos. Caminaba por a carrera, estaba una mica canso y me senté en un banco de una plazeta. En un estrau d'a plaza bi eba una dozena de presonas tras un pancarta que pediba la paralizazión d'a reforma d'as pensions, cuatro metros debán de ellos un mendigo, de chenullos en o sulero, con os brazos estendius, en silenzio, pidiendo una limosna.
Un río de presonas fluyiba con aparente indiferenzia tanto d'a protesta como d'o pordiosero, yeran chicotas islas en meyo d'a mar, d'as que a chen manteniba una prudenzial distanzia meya de cincuenta zentimetros. De botiboleyo aparexió por o canto d'a plaza una parella formada por un mesache y una mesacha muito polius, iban bestius cuasi como si benisen de una sesión de fotos, bestius de traza que trucaban l'atenzión, pero elegans. A indiferenzia se tornaba intrés respeuto á la parella, ellas y ellos chiraban a toza u les seguiban con a mirada, tamién os que yeran dezaga d'a pancarta e mesmo o mendigo debantó a capeza ta catar una mica. A parella paseó con indiferenzia, como si estasen acostumbraus á las miradas.
Bibimos en una soziedá en do a indiferenzia cheneral nomás se beye crebada por a superfizialidá y en tot caso a polideza. Aquí y asinas bibimos.