Mostrando entradas con la etiqueta omosecsualidá. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta omosecsualidá. Mostrar todas las entradas

lunes, mayo 18, 2009

Omosecsualidat


Ayere 17 de mayo, se cumplión 19 añadas dende que a OMS suprimiese de o listau de enfermedaz mentals l'omosecsulidat. No son muitos años a berdat, pero sí que ye zierto que en os países oczidentals se ha abanzau muitismo.
Encara quedan os cados relichiosos y chen de ultradreita, pero esperemos que china-chana continemos enantando.

viernes, febrero 24, 2006

Omosecsualidá


Iste pasau nadal i yera caminando por as carreras de Zaragoza con o pai d’a mía nobia. D. Sigfrid, que ye como gosamos clamar-lo, ye una d’istas presonas que disfrutan con as charradas casuals que se fan con os conozius cuan te los trobas en a carrera, en o mercau u en cualsiquier puesto. Bien, en istas yéranos charrando de politica cuan s’amanó un bezino y prenzipió á contar-nos a bida d’o suyo fillo, que como nusatros tamién ye bibindo en Anglaterra. En istos casos no cal parar muita cuenta, porque ta cuasi toz os pais os fillos propios son o millor, y ta iste ombre iste regle se cumpliba al 200%.

En istas s’arrancó y mos dizió ista parrafada: ‘Mira, allí los ingleses nos han dado una prueba de civismo, han aprobado las uniones de homosexuales, pero no lo han llamado matrimonio’. O mío suegro, que ye un somardas, le contestó arreguindo-se: ‘Pero hombre, cómo dices esas cosas…’ Asinas que l’atro continó: ‘Que sí, que el matrimonio es sólo para las parejas heterosexuales, la función del matrimonio es la procreación, y los maricas no pueden tener hijos”. Ante isto poco caleba dizir, ya que retrataba as suyas ideyas filo-peperas y/u filo-catolicas. De todas trazas l’ombre se marchó ascape porque teneba prisa, dixando-nos solencos arreguindo-nos d’os suyos planteamientos.

Porque claro, si unos omosecsuals no son matrimonio porque no pueden tener fillos de traza natural, as parellas eterosecsuals que no pueden pas tener fillos tampó no tienen dreito a estar clamaus matrimonio. Pero bueno, yo creigo que o millor de ista situgazión estió que a primera frase yera una cosa que eba ascuitau y que repetiba como un loro. Nadie charra de traza natural (a no estar que sigas Lázaro Carreter) dizindo ixo de: ‘los ingleses nos han dado una prueba de civismo’. De feito ya dimpués charró en a suyo propio estilo, dizindo a parola ‘maricas’ de traza despeutiba.

A custión ye que bi ha chen que siente cosas en a radio d’os bispes y dimpués las repite, chen que no piensa pas, simplemén declama, presonas sin de sesos en a toza, que se creyen tanto que l’aprebazión d’os matrimonios omosecsuals son a fin d’a familia, como que os catalans se minchan ta brendar a ninons de 4 añadas… Qué tristeza de país…